Het bijzondere van chef Jeong Kwan is namelijk dat ze geen restaurant heeft, maar gewoon kookt voor haar klooster en passanten. Er mag geen afstand zijn tussen een kok en zijn ingrediënten. Uit principe gebruikt ze geen knoflook of ui in haar gerechten, want dat werkt libido-verhogend en tja, ze is natuurlijk non. Ze bereikt het hoogste geluk door haar veganistische kloostereten te delen met anderen. Steinbeisser, het platform voor experimentele gastronomie, nodigt Jeong Kwan uit om een exclusief diner te koken in het monumentale Gemeenlandshuis. Today we are thriving, “sustainable” and “local” have become the standard theme for many restaurants, who are committed to building sustainable practice and approach. Jeong Kwan has no restaurant. Alles uit haar keuken is vegan, en hartstikke biologisch. Vers 11 h 30, les nonnes partagent le dernier repas de la journée. Her interests include reflecting on social issues and exploring complex identities. Elles avalent un bol de porridge de riz appelé « juk ». Terwijl Jeong Kwan zich in stilte terugtrekt in haar groene omgeving, is ze wel een grote inspiratie voor een wereld met een veganistische toekomst.copyright: Dailygood – Hong Kong Tatler Dining. Personne ne connaît cela au sein de son temple bouddhiste. In haar tempelcomplex probeert ze zo vrij mogelijk te leven. Het gaat over Jeong Kwan uit Korea. Buddhist nun Jeong Kwan, the master chef of temple food, is residing in Suwon, home of her restaurant ‘Dusugobang.’ She’s brought herself out in the world, while still practicing asceticism. Jeong Kwan speaks of her lifestyle and craft with wisdom, joy, and attention, and she invites us all to share the same delight. En novembre 2017, lors de la visite de Donald Trump, le palais présidentiel sud-coréen annonçait par communiqué qu’une sauce de trois cent soixante ans lui avait été servie comme le meilleur de tous les mets. Jeong Kwan is unique. « C’est une alimentation simple, facile à digérer », raconte Yeo Yeo qui est arrivée au temple il y a deux ans après des études de commerce. Tijd en zelfbeheersing Loin des gratte-ciel de Séoul, à quatre heures de route à l’est de la capitale, on aperçoit le temple bouddhique de Bulyeongsa, datant de la période de Shilla, (IVe siècle après Jésus-Christ). Het enige verschil is dat zij geen restaurant heeft, geen kookboeken schrijft en geen behoefte heeft aan wereldwijde roem. Restaurants die je niet mag missen, de mooiste keukenspullen en geweldige wijnadviezen. Parce que je les ai cultivés moi-même et que j’y ai mis toute mon énergie. Gemarineerde kliswortel (soort schorseneer) in soja, boekweitpannenkoekjes met groene chili, geblancheerde berggroente met ‘wild sesamzaad’, licht gefrituurde aubergine, kimchi van kool en radijs, salade van bonenspruiten en courgette, pittige bamboescheuten met waterselderij, gepekelde groene pruimpjes, zoete rijstpudding met zeewier en sojapoeder: alles is even prikkelend licht en toch eindeloos vol van smaak. Van alle mogelijke redenen die bestaan om je te verdiepen in het zen-boeddhisme, het fantastische eten hoort daar waarschijnlijk niet bij. … passed down for generations … looking into myself, I see my grandmother, my mother, the elders in the temple, and me … making soy sauce, I am reliving the wisdom of my ancestors … What is important is that I’m doing it in the present.”. As someone who once had a regular meditative practice for many years, and still strives to approach life in a mindful way, I felt compelled to look into her story. Wij moeten dus onze (bedreigde) vis- en vooral vleesconsumptie terugschroeven. She doesn’t run a restaurant; she cooks for herself, other monks, and visitors to the monastery. magazine is dáár waar het om koken en eten draait. « J’ai compris que sans se connaître soi-même, on était aveugle, on ne pouvait pas être utile aux autres. Gezond en lekker eten heeft weinig te maken met ingewikkelde kooktechnieken en exclusieve producten. La fermentation est un art ancestral de la cuisine coréenne. Dan moet je misschien naar het speciale diner van de Zuid-Koreaanse kok Jeong Kwan, bekend van de Netflix-docu Chef’s Table, want zij komt koken in Amsterdam. Maar, vreest niet! », Il ne faut aucune distance entre les ingrédients et celui qui les cuisine. Goed nieuws: in het voorjaar komt Jeong naar Amsterdam om voor een beperkt aantal gasten een uniek menu te koken. Puis, lors de la cérémonie du thé, Simjeon Ilwoon Sunim, la supérieure du temple, raconte comment, à l’âge de 17 ans, elle a décidé de devenir nonne. » De Paris à New York, les chefs des plus grandes tables sont séduits et veulent découvrir le secret culinaire des nonnes. « C’est une cuisine sans ego », peut-on entendre dans la saison 3 de « Chef’s Table », en 2017, une série documentaire de Netflix qui lui est consacrée. This became the catalyst that motivated her to leave her remaining family for a holy life, but her goal was not to escape her own pain. Avec elle, il apprend avec l’humilité d’un novice à couper les champignons shiitaké, à les cuire différemment, plus simplement. Jeong Kwan laat haar sojasaus bijvoorbeeld meer dan tien jaar rijpen. She has never attended culinary school, nor has she worked her way up … Bien qu’elle vive reculée dans son temple bouddhiste niché au cœur de la forêt sud-coréenne, Jeong Kwan est donc, qu’elle le veuille ou non, l’une des plus grandes sources d’inspiration en matière de cuisine dans notre monde, dont le futur s’annonce résolument végan.copyright: Dailygood – Hong Kong Tatler Dining. Cette pensionnaire d’un temple bouddhiste essaie d’y vivre une vie aussi libre que possible. Voor dit diner wordt door vijf kunstenaars speciaal bestek ontworpen, 21 kunstenaars maken het servies.